woensdag 6 oktober 2010

Tengo la urgencia de escribir esto, no para excusarme frente a quienes me conocen, sino para filtrar y ordenar un poco las ideas en mi cabeza. 

Ese semestre ha sido bastante peculiar en ámbitos académicos. En algunos aspectos he aprendido mucho, se han presentado oportunidades y las he aprovechado; noto como de a poco se va forjando mi futuro y me agradan las herramientas que estoy utilizando para ello y cómo, también, van quedando hasta este punto los pilares. No obstante que, de este modo ha sido fructífero y reconfortante, existe otro punto totalmente contrario, adjuntado de manera inseparable a mi estado anímico y que se refleja en la pueril actitud que he mantenido para con mis estudios. Bien sé yo cómo me desempeño. Si algo conozco del funcionamiento de mi mente es cómo y cuándo será apropiado un buen estudio consistente o cuando me puedo dar el lujo del ocio. Sin embargo, y me avergüenza de igual manera como el arrepentimiento se me presenta, he sido bastante irresponsable a la hora de dedicarme a tomar un cuaderno, libro o guía y desarrollarlo o estudiarlo. Especialmente en Genética, ramo el cual no me desagrada pero tampoco me encanta, tiene sus pro y sus contra, como todo en la vida; pero hay algo, una sensación, un sentimiento, un presentimiento, o como quiera que pueda ser llamado, que me molesta y me dificulta enormemente su comprensión. Muchas veces se debe a mi alarmantemente fácil poder de desconcetración, que contrario a mis sentimientos casi perennes hacia éste (y que siempre he defendido como algo positivo) en este aspecto me molestan y desearía ser más enfocado en la realidad. 

A pesar de todo, no me tiene preocupado ni consternado el hecho de que las posibilidades de reprobar dicho ramo sean bastante altas; sino el malestar que siento proviene de algo más profundo, de algo que cala en mi ser y perfora mi orgullo y vanidad exponiéndome de la manera más ridícula frente al mundo. ¡Qué egocéntrico es pensar que al mundo le importa en cómo me va en mis estudios! Lo sé, bastante ridícula la idea, pero de todos modos el orgullos es lo más propio que uno tiene y lo que más ferviente uno suele cuidar (al contrario que muchos yo considero el orgullo, ese orgullo basado en méritos propios y no en complejos narcisistas, una excelente cualidad humana). Si repruebo este semestre genética no será el fin del mundo como lo conocemos, las sociedad no se destruirán ni la naturaleza desaparecerá. Afectará un poco a mis amistades y mi familia, ambos ítemes importantísimos en mi vida, sin ellos no soy más que un alma sin contenido ni ganas de aprender, ellos son mi fuente de inspiración y de ganas por seguir adelante en todo; pero por un momento en mi vida creo que es totalmente necesario que piense en un ciento por ciento en mi y sea capaz de ver la realidad, estudiarla y proyectarme a lo que vendrá. Al realizar eso, esto es lo que presiento: si paso este ramo, cosa que veo cada vez más difícil, el conocimiento que tendré de la materia será nulo y habré pasado por intervención Divina, si no humana. Claro, podré seguir adelante sin retraso alguno y mis amistades, compañera de estudios eterna, seguirá a mi lado. Por el contrario, si repruebo dicho ramo, me atrasaré un poco en mis estudios, se verá manchado mi récord académico y mi compañera y amiga, por lo menos en un ramo al azar, quedará sola; no pasaría eso conmigo, probablemente, ya que amigos que infortunadamente han quedado un poco detrás se unirán a mi. Ahora, según como yo veo todo este problema, si lo apruebo así nada más podré no entender nada en los ramos siguientes o subsiguientes, y por ende se presentará, o podría presentar, este mismo proceso dificultoso más adelante. Entonces, ¿no será más conveniente reprobar el ramo y, de manera eficaz, estudiar el próximo semestre y pasarlo adquiriendo los conocimientos adecuados? Yo creo que sí.

Habiendo escrito esto mi mente está un poco más ordenada y creo que la decisión está tomada. 

Saludos a todos los que leen esto. 


maandag 13 september 2010

Corriente de la Conciencia van mij.

He visto millones de veces esta película y a pesar de que me guste no le estoy tomando atención ya que estoy pensando en puras weás como que ayer tenía lata de levantarme temprano pero lo pasé bien y ahora tengo sueño pero si duermo en verdad no quiero dormir porque al dormir no puedo pensar y ah! pòrqué me gusta tanto pensar en esas weás que paja más grande mi mente me traiciona día y noche no puedo sacarmelo de la cabeza tal vez me gusta más de lo que pensaba ¿pero si no y es todo pasajero? y que pasará maána al irme a la práctica igual es lejos me gustaria ir a la practica con él sería entretenido ir a caminar hablando de weás aunque en verdad no sé no entiendo nadaaaaaa esta pelicula igual es loca es como genial aunque apenas la este pescando es como quinta vez que la veo y debería decirle pero mis nervios me traicionan como siempre lo han hecho y no se realmente si seré capaz además en verdad no se que pensar que pasa si sí qué pasa si no? no se la verdad debería irme a bañar es tarde y mañana me levanto temprano y estoy cansado pero me da rabia pensar que siempre soy yo quien piensa más que los otros y porque este wn de mierda me tiene chato aaah maldito destino y los Dioses que no se ponen de acuerdo o es que prefieren verme sufrir cual tragedia griega uuy que rico dulces griegos hace tiempo que no como eso uhm pastel de chocolate que riiiiico le gustará el pastel de chocolate yo creo que sí Sir! me encanta esa palabra es como seh! xd pero no tiene nada que ver una cosa con la otra y otra cosa con la una no se de que mierda estoy pensando ya pero se que lo quiero lo quiero y hare una pataleta tal vez nunca pueda irme de este pais y vivire acá y no podré realizar mi sueño que igual es relativamente fácil de cumplir aunque necesite dinero como para comprarme ropa en Zara muy bonita de marinero que vi el otro dia y si mejor me compro un bote y salgo a navegar? uuy que genial sería eso pero seria mucho mejor que él me acompañara quiero un ciervo frutilla yo creo que con eso soy feliz o una cabra es mucho mejor que un idiota que no me pesque o que tal vez sí no lo sé no tengo idea no sé leer mentes y confundo very easily las señales y no me acuerdo a fácilmente verdad español estúpido quiero hablar holandés de manera fluída con alguien y poder estar en la calle maldita tele que se echa a perder y me corta a Dumbledore en mitad de una frase estoy cansado quiero dormir pero estoy chato chato chato no quiero más esto quiero ser feliz por la cresta de una vez por todas y cahhgbjabh mejor me voy a bañar es como cuadragésima vez que digo lo mismo ya estoy cansado lo quiero lo quiero lo quiero se veia tan rico el otro dia debería haber ido aunque sea para jotearlo pero qué saco si termino igual de confun quiero tirarme en saco como cuando era chico por los cerros aunque me dan miedo las avispas y que cuático eso de la avispa de la madera en el bio bio les pasa por weones dejen de talar árboles aunque quiero dinero y plata y tinta y muchas plumas y sellos que ahora sé que se llaman lacres gracias al rodraigo ojalá que resulte lo de aves rapaces quiero el cd de la nacha ella llevará la bebida o yo? en verdad no nos pusimos de acuerdo en verdad quiero estar con el en este momento no debería estar celoso si siempre ha sido así pero es que por Balder y Loefn que no hacen bien su trabajo quiero tener buena memoria... 

zondag 8 augustus 2010

Jenny van der Harten - Sheep on the Boat

zaterdag 7 augustus 2010

Niets meer.

Tengo muy abandonado este blog, pero realmente no sé qué o sobre qué escribir. Mis clases empezaron el lunes pasado y ya tengo una amplia gama de deberes que hacer. El lado positivo, es que me gustan casi todas las materias que tomé~ así que no me molesta tanto hacerlas. 

Últimamente he estado en un estado anímico extraño, no sé cómo definirlo y creo que ni quiero definirlo. Pero sé que no es muy bueno porque tengo los deseos que siempre me salen a flote cuando estoy un poco depresivo, como el querer  escapar de todo e irme a un bosque y vivir de la naturaleza, o ir a la playa y sentarme solo en una roca contemplándo el mar, o correr por praderas con luna llena... así super místico por ser xD hahahah. Pero es verdad, la ciudad me genera claustrofobia y necesito de un getaway lo antes posible. 

Leía el blog de un amigo [To] donde puso en la última entrada que el poder de la mente logra todo y es cosa de querer para conseguir; no sé yo pero eso nunca ha funcionado conmigo. No sé si será porque no tengo la habilidad, no tengo control sobre mi mente o porque no sé lo que realmente quiero... a veces me inclino por la última, otras por la primera, de todos modos cualquier razón me asusta hasta los huesos y me deja más inseguro que antes. 

Hay veces que uno se termina obsesionando con ciertas ideas hasta el punto de querer vivir en la burbuja y no salir jamás, y a pesar de que siempre he vivido en una burbuja, esas ideas le han agregado fortaleza y firmeza a la maldita burbuja que no pretende reventarse por sí sola, aunque lo intente. Es que lo sé, es la presión de afuera de la burbuja, de querer volver a la realidad que tan mosntruosa es, que impide que la rompa a conciencia. Debería caerme un rayo y producirme un reset completo. xD

No tiene mucho sentido para quien lea esto, pero este blog al fin y al cabo es simplemente para escribir lo que pasa por mi mente, nada más que eso... niets meer. 

Y les recomiendo profundamente el grupo Omnia, para aquellos que le guste la música folk/celta.

zaterdag 24 juli 2010

Nigella Lawson? xd

Luego de una breve pero interminable ausencia en el ciberespacio, estoy de vuelta. No tan bien porque estoy resfriado y me quedo en cama, ya que las fuertes heladas que han azotado en el último tiempo pueden empeorar mi estado de salud. 

Aparte de eso, no tengo nada que importante ni relevante que contar. Tal vez, pero sólo si los dioses me lo permiten, diré que descubrí el canal Fox Life. Allí, transmiten variados programas sobre, deducible por el nombre, la vida. La mayoría de éstos dedicados a dueñas de casa, como Nigella Lawson, pero que sin embargo mi condición masculina, disfruto de igual manera que una fémina dedicada al servicio del hogar. El programa es bastante bueno, toca temas interesantes, unos superfluos y otros no tanto, además que la pueril personalidad de Nigella, sumada a su acento británico y su estereotipada figura de dueña de casa de la década de los 60's , hacen de este talk-show una propuesta bastante interesante. Y si seguimos enumerando las bondades del programa, debemos mencionar aquellas fascinantes, no obstante fáciles recetas que prepara. 

Y no sé en qué momento esta entrada se dedicó a Nigella Lawson, pero si algún visitante lee esto, le aconsejo sincera y profundamente, que sintonice el programa. Lamentablemente no sé a qué hora lo dan, ya que mi precario sentido del tiempo se ve aún más disminuido en temporada de vacaciones y me guío por la luz solar~ pero les aseguro que lo dan en la tarde, como a la hora del té, aproximadamente. 

zondag 11 juli 2010

Ja, ik weet het zeker, ik moet studeren op dit moment maar is er iets mis met mij, met mijn concentratie, met mijn gedachten. 

Er is een gevoel, een bijzonderheid sfeer om me heen... en DAT is wat me afleiden~ 

Ik zou waarschijnlijk zeggen tegen mezelf: Joh, sterf lekker! xD maar het klopt niet~

 ja ja... Ik kan beter gaan  studeren

mafkese watje lol 

[there must be mistakes in the grammar but I don't give a fuck xD I wanted to say this in Dutch so hou je bek!]


zaterdag 3 juli 2010

Woordenstroom...

  1. moe.
  2. verward.
  3. slaperig.
  4. neerslachtig.
  5. zwaarmoedig.